Connect with us

Uncategorized

“Bagong Mundo” Para sa 10 Buwan na Na-coma

Published

on

Matapos ma-comatose sa loob ng 10 buwan, namulat sa “bagong mundo” na dulot ng pandemya ang binatilyong si Joseph Flavill

Nagkamalay si Joseph na walang ideya kung bakit wala sa kanyang tabi ang pamilya at kinakausap lamang siya sa pamamagitan ng video chat

Sa pinakahuling balita mula sa kanyang pamilya, unti-unti pa rin sinasanay ni Joseph ang sarili sa mga pagbabagong naganap habang siya ay walang malay

Matapos mamulat sa isang “bagong mundo”, unti-unti pa ring sinasanay ng binatilyong si Joseph Flavill ang sarili sa mga pagbabagong dala ng pandemya nang nakaratay at comatose siya sa isang ospital sa United Kingdom.

Sa pinakahuling balita na ibinahagi sa publiko ng fundraising page na Joseph’s Journey, bumubuti na ang lagay ng teenager na kasalukuyan nasa recovery stage na matapos mawalan ng malay sa loob ng 10 buwan bunsod ng kinasangkutan niyang aksidente sa Burton.

Patuloy din niyang sinasanay at iminumulat ang sarili sa bagong realidad na kinahaharap ng buong mundo dahil sa COVID-19, na isang bagong sakit pa lamang nang ma-comatose siya noong unang araw ng Marso 2020 o tatlong linggo bago magsimula ang malawakang lockdown sa Britain.

Sa panayam sa kanya ng The Guardian, ikinuwento ng tiyahin ni Joseph na si Sally Flavill Smith na sa pagmulat pa lamang ng mga mata ng pamangkin ay naramdaman na kaagad nito ang pagbabagong hatid ng kasalukuyang situwasyon.

Nagkamalay ito na walang ideya at puno ng pagtataka kung bakit wala sa kanyang tabi ang pamilya at kinakausap lamang siya sa pamamagitan ng video chat. Wala rin siyang kaalam-alam na dalawang beses na siyang nagkaroon ng nasabing karamdamam.

“A year ago if someone had told me what was going to happen over the last year, I don’t think I would have believed it. I’ve got no idea how Joseph’s going to come to understand what we’ve all been through,” pagpapatuloy ni Sally. “We’ve still got a long journey ahead.”

Samantala, sa kasalukuyan ay kabi-kabila ang pagmamahal at suportang natatanggap ni Joseph; hindi lamang ng kanyang mga kaanak, kung hindi pati na rin ang mga tao sa social media na naging bahagi na ng paglalakbay niya bago pa man nagising mula sa mahabang pagkakahimlay.

Tuloy-tuloy din ang pagkalap ng donasyon para sa long-term recovery ng binatilyo.

Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Uncategorized

Pasasalamat ng Isang Ina sa mga Tumulong sa Anak na may DIY Colostomy Bag

Published

on

Nagpasalamat ang ina ni John Paul sa lahat ng nagbigay ng tulong at mga colostomy bags.

Sinabi rin nito na malapit nang maoperahan ang anak kaya’t ipamamahagi nito ang ibang colostomy bags para sa mga nangangailangan.

Si John Paul ay gumagamit ng hose ng washing machine na nakadugtong sa galon ng tubig upang makatipid sa colostomy bags.

Matapos maibahagi ng programang Kapuso Mo Jessica Soho ang kuwento ni John Paul Ordoña, ang lalaking sukbit-sukbit ang galon ng tubig karugtong ng hose ng washing machine, bumuhos ang tulong mula sa mga nagmalasakit sa kanya.

Sa post ng kanyang ina na si Mary Ann Gonzales, nakatanggap sila ng maraming colostomy bags para sa pang-araw-araw na pangangailangan ni John Paul. Dahil dito, nagpaabot siya ng pasasalamat. Ang maganda pang balita, malapit na raw maoperahan ang anak kaya nais niya ring ipamahagi ang ilang bags sa mga nangangailangan.

“Maraming salamat sa lahat ng nagpadala ng colostomy bag para sa anak ko. Sobra-sobra ang natanggap namin kaya gusto din namin sana itong i-share sa mga nangangailangan din.  Malapit na rin kasi maoperahan ang anak ko,” pahayag ni Mary Ann.

Sa nauna niyang post noong Marso 8, nagpasalamat din ang ina sa lahat ng nagdasal sa anak.

2019 nang maoperahan si John Paul dahil sa appendicitis. Nang kumalat ang bacteria sa kanyang tiyan, inilabas ng doktor ang kanyang bituka. Subalit, ilang taon na ang nakalilipas, hindi pa rin ito naibabalik sa loob ng katawan dahil sa kulang sa budget. Aabot umano ng P380,000 ang kinakailangan para rito.

Gumagamit siya ng colostomy bag para maging sisidlan ng inilalabas na dumi mula sa kanyang katawan. Kaya lang, madali itong mapuno at magastos (P1,000-P1,500/araw) dahil nakakailang palit siya araw-araw. Para makatipid, nakaisip ng paraan ang kanyang kapatid. Gumamit sila ng malaking galon ng tubig na nakarugtong sa hose ng washing machine. Ito ay ikinabit sa aktwal na colostomy bag.

Sa ganitong paraan, hindi na kinakailangan ni John Paul magpalit ng bag nang ilang beses sa isang araw. Ang galon ay inilalagay niya sa kanyang backpack at dala-dala ito kahit saan man siya magpunta.

Hinangaan si John Paul ng mga nakapanood ng kuwento niya dahil kahit na may pinagdaraanaan, pilit pa rin siyang tumutulong sa pamilya para sa kanilang ikabubuhay.

Nagbigay ng pinansyal na tulong ang KMJS. Hinandugan din siya ng scholarship grant ng pamahalaan ng San Jose del Monte City sa Bulacan.

Hangad naming maging matagumpay ang iyong operasyon para maging normal nang muli ang iyong buhay. God be with you!

Continue Reading

Uncategorized

Dating Flight Attendant Madiskarte, Hindi Maarte

Published

on

Tunay nga na malaki din ang nagagawa ng isang taong marunong dumiskarte, sabi nga ng marami, sipag, tiyaga at talino samahan ng diskarte ay malayo at malaki ang magagawa at mararating.

Dulot ng pandemiya maraming tao ang nawalan ng trabaho. Karamihan sa kanila ay nagsusumikap na lamang na makahanap ng mapagkikitaan upang mabuhay. Kagaya na lamang ng isang dating flight attendant na nawalan ng trabaho.

Si Leigh Isis Nazaredo na dating flight attendant, isa siya sa mga naapektuhan ng pandemiya. Mula sa Php 50, 000 hanggang Php 70, 000 niyang sinasahod bilang isang flight attendant bawat buwan.

Halos panghinaan ng loob si Leigh ngunit hindi naging hadlang ang pandemiya upang hindi niya masuportahan ang kanyang pamilya. Kaya imbis na manatili lamang siya sa kanilang bahay ay naisipan ni Leigh na magkaroon ng negosyo na kanyang palalaguin upang matustusan ang pangangailangan ng kanyang pamilya.

Nagdesisyon si Leigh na magbukas ng sarili niyang street food stall upang may pangtustos siya sa kanyang pamilya. Ayon kay Leigh, naisip niya agad ang kanyang pamilya kung paano niya ito masusuportahan ngayong wala na siyang trabaho, na talaga namang napakahirap para sa kanya.

Kaya naisipan niya ang pagbebenta ng mga street foods na isa sa mga pagkaing halos gusto ng karamihan. Dagdag pa niya, hindi niya ikinahihiya ang pagbebenta ng mga street foods kagaya ng mga fishball at kikiam dahil ito ang mga pagkaing gusto nilang magkapatid. Ito ang kanilang naging idea upang magbukas sila ng business.

Kaya naman ito ay pumatok rin, dahil isa ito sa mga pagkaing pinoy na kinagigiliwan ng karamihan. Ipinangalan ni Leigh ang kanyang business sa kanilang inampong pusa na si Moonie, kaya ang pangalan ng kanilang food stall ay “Mini Moonie’s Corner”.

Kagaya ng kanyang pusa na si Moonie na “small and terrible”, na magagawa nilang maghanap ng paraan upang mabuhay kahit sa maliit lamang na paraan.

Si Leigh ay nagbigay ng inspirasyon sa maraming mga tao lalo na sa mga taong nawalan ng trabaho na maging “madiskarte” lamang sa buhay upang mabuhay. Pinatunayan niya na kaya niyang bumangon sa kabila ng naging dagok niya sa buhay para sa kanyang pamilya. Tunay ngang isang inspirasyon ang kanyang kwento.

Continue Reading

Uncategorized

Mula sa Pagka-Janitor, May-ari na Ngayon ng Restaurant sa Australia

Published

on

Ang pagiging masipag at matiyaga ang kadalasang nagiging puhununan ng mga pinoy na nagtatrabaho sa ibang bansa. Tinitiis nila ang kanilang pangungulila sa kanilang mga pamilya upang magkaroon lamang ng magandang kinabukasan ang mga ito.

Narito ang kwento ng isang Pinoy worker sa Australia na may sipag at tiyaga ang pinuhunan upang maabot ang kaniyang pangarap.

Ito ang kwento ni John Andrew Dangca, 25 years old na taga Dasmariñas, Cavite. Sa edad na 19 na taong gulang nagsimula ang pakikipag-sapalaran ni Andrew sa bansang Australia nang kunin siya ng kanilang malapit na kamag-anak upang makapag-trabaho doon.

Hindi naging madali ang buhay ni Andrew sa Australia dahil madalas daw siyang makaramdam ng homesickness. Ngunit sa kaniyang kagustuhan na matulungan ang kaniyang pamilya ito ay kaniyang tiniis. Nagsumikap siyang magtrabaho pati na rin ang pagiging isang janitor ay kaniyang pinasok upang matulungan ang kaniyang pamilya sa Pilipinas.

Ayon kay Andrew, bilang isang janitor naglilinis di-umano siya ng sa mga hotel, shopping malls, opisina at kahit sa mga bahay. Sa kabila ng kaniyang pagsusumikap sa trabaho nagawa pa rin ni Andrew na makapag-aral at matapos ang kursong kaniyang kinuha. Sa pagtitiyaga ni Andrew sa kaniyang pag-aaral habang siya at nagtatrabaho nagbunga ng maganda ang kaniyang pagsusumikap dahil naging isang assistant siya sa isang aged care facility.

Nagkaroon man ng magandang trabaho si Andrew hindi niya pa rin binitiwan ang pagiging isang janitor. Sa kagustuhan na kumita ng malaking halaga upang maipadala sa kaniyang pamilya, naranasan ni Andrew ang palipat-lipat ng trabaho hindi lang iisa ang kaniyang nagiging trabaho sa isang araw.

Kwento pa ni Andrew halos sa mga sasakyan na raw siya nakakatulog sa sobrang pagod nito sa pagtatrabaho at ito na lamang ang kaniyang nagiging pahinga dahil pagkatapos pa nun ay didiresto na siya sa susunod niyang trabaho. Kaya talagang napakahirap na kaniyang naging buhay sa Australia. Kaya lahat ng pagsasakripisyo ni Andrew sa kaniyang pagtatrabaho ay nagbunga ng may mas magandang resulta, dahil unti-unti niyang nakuha ang kaniyang pamilya at nanirahan na rin sa Australia.

At hindi lang iyon ang naging bunga ng kaniyang pagsisipag at pagtitiyaga dahil si Andrew ay nagkaroon lang naman ng sarili niyang negosyo na restaurant ito ang kaniyang “Salu-Salo” restaurant na matatagpuan sa Canberra, Australia. Ang kaniyang negosyo ay nagsimula ng kumita noong nakalipas lamang na taon. Naging sulit ang puhunan ni Andrew na sipag at tiyaga dahil naabot niya ang kaniyang mga pangarap para sa kaniyang sarili at higit sa lahat ay para sa kaniyang pamilya.

Tunay ngang walang impossible sa taong may sipag at tiyaga na maabot ang kaniyang mga pangarap sa buhay. Nawa’y ang kwento ni Andrew ay maging isang inpirasyon sa bawat tao, lalo pa’t hindi ganoon kadali ang magtrabaho sa ibang bansa.

Pahalagahan nawa ng bawat kabataan ang mga pagsasakripisyo ng kanilang mga kapamilya na nagtatrabaho sa ibang bansa upang magkaroon lamang sila ng magandang kinabukasan.

Continue Reading

Trending